Hi ! I’m HIV, AIDS’ little brother.

Ik ben M en ik woon in een huis met veel mensen, allemaal familie. Mijn oma woont ook bij ons in huis, maar ze is erg ziek. Ze wordt steeds magerder en kan niet meer zelf lopen. Ik weet niet wat ze heeft. Ik ben een jongen en al 9 jaar. Ik zit in grade 4 op de primary school. Deze school ligt een heel eind bij ons huis vandaan, dit stuk loop ik altijd samen met mijn zus. Het is echt erg lang lopen, bijna een uur. Er rijden veel auto’s over de weg en ook veel taxi’s, maar wij hebben geen geld voor deze taxi’s. Vandaag is het woensdag en ik ben al bijna op school als ik struikel over een grote steen. Op mijn knie heb ik een grote schaafwond en er komt allemaal bloed uit. Het doet pijn en prikt. Ik haast mij naar school en loop gelijk naar de juf om te vertellen en te laten zien wat er is gebeurd.

Het eerste wat mijn juf doet is handschoenen aantrekken. Ik heb geen idee waarom, maar het ziet er grappig uit. De juf maakt eerst mijn wond schoon met een watje, het prikt heel erg. Daarna doet ze crème op een pleister en plakt deze op mijn wond. Mijn juf is een lieve vrouw, maar ze kan ook ontzettend streng zijn. Daarom doe ik maar ontzettend goed mijn best en houdt mijn mond tijdens de lessen. Mij wordt verteld veel respect te hebben voor mensen die ouder zijn dan ik.

In de middag mogen we naar buiten, wauw, wat leuk denk ik. Dat doen we normaal niet tijdens de lestijden. Wat zal er gaan gebeuren, wat ben ik benieuwd. Buiten moeten we in de schaduw gaan staan. Voor de groep staan 4 mensen met een grote tas. ‘Edu-Toy’ staat er met gekleurde letters op.
Als eerste stelt Studla zich voor, ze werkt bij Bobbi Bear en ze gaat ons vandaag iets vertellen over ons lichaam, HIV en AIDS. Daarna stelt ze de anderen voor, Sindi werkt ook bij Bobbi Bear en dan staan er nog twee blanken mensen naast. Dit zijn Lieke en Kirsten. In mijn hoofd probeer ik de namen na te zeggen, maar dat is best lastig.
Studla vraagt ons of we weten wat HIV is, ik weet het antwoord en steek mijn hand in de lucht. Iemand anders krijgt de beurt en zegt dat het een ziekte is. Dat klopt zegt Studla, haar volgende vraag is welke mensen HIV kunnen krijgen. Hier heb ik nog nooit over nagedacht. Zouden die blanken mensen daar ook HIV kunnen krijgen? Of kunnen alleen wij donkere mensen dat krijgen? Studla verteld ons dat IEDEREEN HIV kan krijgen, het maakt niet uit of je jongen of meisje bent, blank of donker en oud of jong bent. Dan komen er 4 verschillend gekleurde stoffen lappen uit de tas, dit moeten vloeistoffen in ons lichaam voorstellen. Ik moet naar voren komen en de rode vast houden. Als eerst wordt er gevraagd wat de gele voor vloeistof is. Plas, plas, plas. Ja dat klopt, dan volgt de rode. Deze weet ik zeker en ik roep bloed. Ook dit klopt. Dan volgt de witte, hier moet ik over nadenken. Het kan spuug, zweet, tranen en snot zijn. Veel klasgenootjes geven antwoord en ze zijn allemaal goed. Dan volgt de laatste, deze lap heeft veel verschillende kleuren. Wat zou het kunnen zijn, vraag ik me af. Studla vertelt dat het braaksel is.
Dan verteld ze dat dit een van de vele goede vloeistoffen zijn in ons lichaam, maar er kunnen ook slechte cellen in ons lichaam komen. Ze houdt een ronde roze knuffel in de lucht, het heeft een boos gezicht. Dat moet een slechte cel zijn, misschien is het de griep. Ja het is de griep, deze cellen kunnen je ziek maken. Deze cellen kun je vinden in vieze plekken, slecht eten en de kou. Dan komt een knuffel die er uit ziet als een engel. Dat moet wel een goede cel zijn. Studla verteld dat dit inderdaad de goede cellen zijn. Door gezond te eten en ons warm te kleden kan ik ervoor zorgen dat ik genoeg goede cellen heb en krijg. Dan komt een nieuwe knuffel, een soldaat, stoer zeg¸ deze soldaten beschermen ons van slechte cellen. Als de soldaat een slechte cel ontdekt dan roept hij alle anderen erbij. Deze anderen zijn de antibody’s zegt Studla. Dit is een groene knuffel. Deze doden de slechte cellen in mijn lichaam. Dat gaat als volgt zegt Studla en ze beweegt met de soldaat en de griep. De soldaat botst op de griep en ziet dat het een slechte cel is en gaat snel naar de antibody toe. De antibody kent de griep wel en weet dus hoe ze hem moet verslaan. Samen verslaan ze de griep en dan ben je weer beter.
Dan komt het HIV virus het lichaam binnen, wat een gek bolletje met allemaal uitsteeksel, jagh het ziet er vies uit. De soldaat vindt ook de HIV en roept zoals normaal de antibody’s bij elkaar. Maar dit keer schrikt de antibody. Zoiets geks heb ik nog nooit gezien, en volgens Studla moeten ze nu overleggen wat ze gaan doen om het te verslaan. Terwijl ze dat doen kruipt het HIV virus snel in het jasje van de soldaat, ooh nee, nu wordt de soldaat ook ziek. Dan veranderd ook het gezicht van de soldaat van vrolijk naar verdrietig, omdat hij ziek is. Studla zegt dat het HIV virus het erg fijn vindt in de soldaat en krijgt veel baby’s. Terwijl de soldaat nog steeds is op zoek is naar andere slechte cellen, want hij weet niet dat ze in hem zitten, gaan de baby’s ook in andere cellen zitten. Dan gaat de soldaat dood. Studla verteld dat het steeds zo door zal gaan tot dat alle soldaten dood zijn. Dit duurt erg lang en in de tussentijd is het belangrijk om goed voor je lichaam te zorgen zodat je nog lang kunt leven.
Er zijn vele vloeistoffen in ons lichaam die HIV leuk vindt. En studla vraagt of we nog weten welke vloeistoffen we in ons lichaam hebben. Ja ik weet het, plas, spuug, snot, bloed en braaksel. Vooral bloed vindt HIV erg fijn. Studla zeg dat ik wel vrienden kan zijn met iemand die HIV heeft en hem juist moet helpen gezond te blijven. Maar wel dat ik moet oppassen met deze vloeistoffen. Is dat waarom de juf vanochtend handschoenen aan deed?! Is oma daarom zo ziek?! Ik moet maar goed voor haar zorgen en er thuis over vertellen. Dit moeten we goed onthouden zegt Studla en we moeten haar nazingen. IF IT’S WET AND IT COMES FROM THE BODY DOOOOON’T TOUCH IT!!!
Dan zeggen ze gedag en zegt ze als we vragen hebben kunnen we naar haar toe komen en ze stellen.

Amanzimtoti is gelegen in de provincie KwaZulu-Natal. Dit is de provincie in Zuid-Afrika waar HIV en AIDS het meest voorkomt. Volgens recente statistieken is zo’n 37,5% van de inwoners HIV positief. Ook zijn er nog steeds vele mensen die hun status niet weten. Dit is een rede om voorlichting te geven. Bij Bobbi Bear wordt dit gedaan op scholen met behulp van de Edu-Toy. Inmiddels heb ik al een aantal keren bij deze presentaties aanwezig mogen zijn. Iedere keer is het weer erg leuk om te zien en in deze blog wilde ik jullie graag het verhaal van deze Edu-Toy vertellen. Dit verhaal verteld vanuit een slachtoffer van HIV.

“Hij had zijn doel gevonden,
de klok stopte met tikken,
de aarde hield haar adem in.

Geboren op aarde,
gevoed door de mens,
doeltreffend,
ingrijpend,
dodelijk...

Wie zich niet beschermt,
kan geraakt worden.
Eens geraakt,
is er geen weg terug.

Zijn naam?
HIV”

Reactie toevoegen

CAPTCHA
Typ de code over om spam tegen te gaan.

Reacties

Loek

Leuk verhaal Lieke, creatief gebracht ook. Ik hoop dat jullie inspanningen helpen om aids terug te dringen. Ik denk veel aan Afrika en heb daar steeds een heerlijk gevoel bij. Fijn dat even konden skypen. Love you. Daddy.

Kirsten

Voor je verzameling: ik vind het echt super goed geschreven! En ik ben serieus hoor, even zonder dollen.. Heel mooi en duidelijk geschreven! Veel liefs!

christien

Wat een prachtige manier om dit te vertellen aan kinderen. Ik herken dingen. Dit beeld zal kinderen altijd bijblijven en hopelijk mee helpen om deze ziekte te verminderen. Hopelijk maak je nog veel fijne dingen mee. Miss you XXXXX

ineke

Hallo Lieke, wat treffend verwoord en daardoor voor kinderen makkelijk te begrijpen!
Bedankt voor je mail,
liefs Ineke

Anke

Moppie, mooi verhaal weer, heel leuk geschreven.
Mis je! Fijne dag, xx

Wilma en Johan

Lieve Lieke,
Wat een aangrijpend verhaal en op een geweldige manier geschreven. Hopenlijk onthouden de kinderen het goed.
Liefs, Johan en Wilma.

Ruth, Lieke's older sister:)

Wauwie, knapperd!! Wat fantastisch mooi en aangrijpend! Zie het helemaal voor me, was er maar een manier om die stomme kwade cellen uit te roeien voor altijd! Zet m nog op met je laatste weekjes! Knuffel x

Floor

Bijzonder om te lezen, Lieke! Mooi geschreven en goed dat jullie die met Bobbi Bear ook doen! Xx

Lia Dudok

hallo Lieke, wat een mooi verhaal weer. Het gaat voor je opschieten, succes met de laatste weken en heel veel plezier op je rondreis, wij denken er nog met heel veel plezier aan terug. Wie weet komen jullie wel in dezelfde hostels terecht, er waren hele mooi bij! groetjes en liefs en wederom een knuffel voor M.

Auntie Jorieke

Lieve Liek!

Prachtig beschreven weer! Fijn om weer even dat gevoel van daar te ervaren. En heerlijk dat we een groeps whatsapp hebben en jij ons nog lekker op de hoogte kunt houden ;-)

Heel veel succes en plezier nog, keep up the good work. Ook jij bent een kanjer!!

We'll keep in touch!
xx Joriek

Lieke Gussenhoven

Name: Lieke Gussenhoven
Leeftijd: 23

Was vrijwilliger bij Bobbi Bear van 14 jan 2013 tot 05 apr 2013

Laatste nieuws van Be More

Wil jij op de hoogte blijven van alle ontwikkelingen die bij Be More gebeuren? Lees hier alle nieuwsberichten! 

Be More

Wil je meer weten over Be More, kijk dan even op hun website www.be-more.nl. Je vindt daar het laatste nieuws, meer informatie over mijn project en je kan er donateur worden!

Aantal bezoekers: 2464

Inloggen

RSS Feed